convellor - Passive diathesis


transitive verb III conjugation

See the translation of this word



PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
convellor
II sing.
convellĕris, convellĕre
III sing.
convellĭtur
I plur.
convellĭmur
II plur.
convellimĭni
III plur.
convelluntur
IMPERFECT
I sing.
convellēbar
II sing.
convellebāris, convellebāre
III sing.
convellebātur
I plur.
convellebāmur
II plur.
convellebamĭni
III plur.
convellebantur
FUTURE
I sing.
convellar
II sing.
convellēris, convellēre
III sing.
convellētur
I plur.
convellēmur
II plur.
convellemĭni
III plur.
convellentur
PERFECT
I sing.
convulsus, –a, –um sum
II sing.
convulsus, –a, –um es
III sing.
convulsus, –a, –um est
I plur.
convulsi, –ae, –a sumus
II plur.
convulsi, –ae, –a estis
III plur.
convulsi, –ae, –a sunt
PLUPERFECT
I sing.
convulsus, –a, –um eram
II sing.
convulsus, –a, –um eras
III sing.
convulsus, –a, –um erat
I plur.
convulsi, –ae, –a eramus
II plur.
convulsi, –ae, –a eratis
III plur.
convulsi, –ae, –a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
convulsus, –a, –um ero
II sing.
convulsus, –a, –um eris
III sing.
convulsus, –a, –um erit
I plur.
convulsi, –ae, –a erimus
II plur.
convulsi, –ae, –a eritis
III plur.
convulsi, –ae, –a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
convellar
II sing.
convellāris, convellāre
III sing.
convellātur
I plur.
convellāmur
II plur.
convellamĭni
III plur.
convellantur
IMPERFECT
I sing.
convellĕrer
II sing.
convellerēris, convellerēre
III sing.
convellerētur
I plur.
convellerēmur
II plur.
convelleremĭni
III plur.
convellerentur
PERFECT
I sing.
convulsus, –a, –um sim
II sing.
convulsus, –a, –um sis
III sing.
convulsus, –a, –um sit
I plur.
convulsi, –ae, –a simus
II plur.
convulsi, –ae, –a sitis
III plur.
convulsi, –ae, –a sint
PLUPERFECT
I sing.
convulsus, –a, –um essem
II sing.
convulsus, –a, –um esses
III sing.
convulsus, –a, –um esset
I plur.
convulsi, –ae, –a essemus
II plur.
convulsi, –ae, –a essetis
III plur.
convulsi, –ae, –a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
convellĕre
II plur.
convellimĭni
FUTURO
II sing.
convellĭtor
III sing.
convellĭtor
II plur.
–
III plur.
convelluntor
PARTICIPIO
PERFECT
convulsus, –a, –um
INFINITIVE
PRESENT
convelli
PERFECT
Singular:
convulsus, –a, –um esse
Plural:
convulsi, –ae, –a esse
FUTURO
convulsum esse
GERUND
convellendus, –a, –um
SUPIN
convulsu

View the active form of this verb




Browse the dictionary

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONVELLOR100}}
---CACHE---

Our sites
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis