contestor - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
contestor
II sing.
contestāris, contestāre
III sing.
contestātur
I plur.
contestāmur
II plur.
contestamĭni
III plur.
contestantur
IMPERFECT
I sing.
contestābar
II sing.
contestabāris, contestabāre
III sing.
contestabātur
I plur.
contestabāmur
II plur.
contestabamĭni
III plur.
contestabantur
FUTURE
I sing.
contestābor
II sing.
contestabĕris, contestabĕre
III sing.
contestabĭtur
I plur.
contestabĭmur
II plur.
contestabimĭni
III plur.
contestabuntur
PERFECT
I sing.
contestatus, a, um sum
II sing.
contestatus, a, um es
III sing.
contestatus, a, um est
I plur.
contestati, ae, a sumus
II plur.
contestati, ae, a estis
III plur.
contestati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
contestatus, a, um eram
II sing.
contestatus, a, um eras
III sing.
contestatus, a, um erat
I plur.
contestati, ae, a eramus
II plur.
contestati, ae, a eratis
III plur.
contestati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
contestatus, a, um ero
II sing.
contestatus, a, um eris
III sing.
contestatus, a, um erit
I plur.
contestati, ae, a erimus
II plur.
contestati, ae, a eritis
III plur.
contestati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
contester
II sing.
contestēris, contestēre
III sing.
contestētur
I plur.
contestēmur
II plur.
contestemĭni
III plur.
contestentur
IMPERFECT
I sing.
contestārer
II sing.
contestarēris, contestarēre
III sing.
contestarētur
I plur.
contestarēmur
II plur.
contestaremĭni
III plur.
contestarentur
PERFECT
I sing.
contestatus, a, um sim
II sing.
contestatus, a, um sis
III sing.
contestatus, a, um sit
I plur.
contestati, ae, a simus
II plur.
contestati, ae, a sitis
III plur.
contestati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
contestatus, a, um essem
II sing.
contestatus, a, um esses
III sing.
contestatus, a, um esset
I plur.
contestati, ae, a essemus
II plur.
contestati, ae, a essetis
III plur.
contestati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
contestāre
II plur.
contestamĭni
FUTURO
II sing.
contestātor
III sing.
contestātor
II plur.
III plur.
contestantor
INFINITIVE
PRESENT
contestāri
PERFECT
Singular:
contestatus, a, um esse
Plural:
contestati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
contestatūrūm, am, ūm esse
Plural:
contestatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
contestans, antis
FUTURO
contestatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
contestatum
Passivo:
contestatu
GERUNDIO
Genitivo:
contestandi
Dativo:
contestando
Accusativo:
contestandum
Ablativo:
contestando
GERUND
contestandus, a, um
contestor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis