DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
consōlor
II sing.
consōlāris, consōlāre
III sing.
consōlātur
I plur.
consōlāmur
II plur.
consōlamĭni
III plur.
consōlantur
IMPERFECT
I sing.
consōlābar
II sing.
consōlabāris, consōlabāre
III sing.
consōlabātur
I plur.
consōlabāmur
II plur.
consōlabamĭni
III plur.
consōlabantur
FUTURE
I sing.
consōlābor
II sing.
consōlabĕris, consōlabĕre
III sing.
consōlabĭtur
I plur.
consōlabĭmur
II plur.
consōlabimĭni
III plur.
consōlabuntur
PERFECT
I sing.
consolatus, a, um sum
II sing.
consolatus, a, um es
III sing.
consolatus, a, um est
I plur.
consolati, ae, a sumus
II plur.
consolati, ae, a estis
III plur.
consolati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
consolatus, a, um eram
II sing.
consolatus, a, um eras
III sing.
consolatus, a, um erat
I plur.
consolati, ae, a eramus
II plur.
consolati, ae, a eratis
III plur.
consolati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
consolatus, a, um ero
II sing.
consolatus, a, um eris
III sing.
consolatus, a, um erit
I plur.
consolati, ae, a erimus
II plur.
consolati, ae, a eritis
III plur.
consolati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
consōler
II sing.
consōlēris, consōlēre
III sing.
consōlētur
I plur.
consōlēmur
II plur.
consōlemĭni
III plur.
consōlentur
IMPERFECT
I sing.
consōlārer
II sing.
consōlarēris, consōlarēre
III sing.
consōlarētur
I plur.
consōlarēmur
II plur.
consōlaremĭni
III plur.
consōlarentur
PERFECT
I sing.
consolatus, a, um sim
II sing.
consolatus, a, um sis
III sing.
consolatus, a, um sit
I plur.
consolati, ae, a simus
II plur.
consolati, ae, a sitis
III plur.
consolati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
consolatus, a, um essem
II sing.
consolatus, a, um esses
III sing.
consolatus, a, um esset
I plur.
consolati, ae, a essemus
II plur.
consolati, ae, a essetis
III plur.
consolati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
consōlāre
II plur.
consōlamĭni
FUTURO
II sing.
consōlātor
III sing.
consōlātor
II plur.
III plur.
consōlantor
INFINITIVE
PRESENT
consōlāri
PERFECT
Singular:
consolatus, a, um esse
Plural:
consolati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
consolatūrūm, am, ūm esse
Plural:
consolatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
consōlans, antis
FUTURO
consolatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
consolatum
Passivo:
consolatu
GERUNDIO
Genitivo:
consōlandi
Dativo:
consōlando
Accusativo:
consōlandum
Ablativo:
consōlando
GERUND
consōlandus, a, um
consōlor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis