conplector - Active diathesis
deponent transitive verb III conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
conplector
II sing.
conplectĕris, conplectĕre
III sing.
conplectĭtur
I plur.
conplectĭmur
II plur.
conplectimĭni
III plur.
conplectuntur
IMPERFECT
I sing.
conplectēbar
II sing.
conplectebāris, conplectebāre
III sing.
conplectebātur
I plur.
conplectebāmur
II plur.
conplectebamĭni
III plur.
conplectebantur
FUTURE
I sing.
conplectar
II sing.
conplectēris, conplectēre
III sing.
conplectētur
I plur.
conplectēmur
II plur.
conplectemĭni
III plur.
conplectentur
PERFECT
I sing.
conplexus, a, um sum
II sing.
conplexus, a, um es
III sing.
conplexus, a, um est
I plur.
conplexi, ae, a sumus
II plur.
conplexi, ae, a estis
III plur.
conplexi, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
conplexus, a, um eram
II sing.
conplexus, a, um eras
III sing.
conplexus, a, um erat
I plur.
conplexi, ae, a eramus
II plur.
conplexi, ae, a eratis
III plur.
conplexi, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
conplexus, a, um ero
II sing.
conplexus, a, um eris
III sing.
conplexus, a, um erit
I plur.
conplexi, ae, a erimus
II plur.
conplexi, ae, a eritis
III plur.
conplexi, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
conplectar
II sing.
conplectāris, conplectare
III sing.
conplectātur
I plur.
conplectāmur
II plur.
conplectamĭni
III plur.
conplectantur
IMPERFECT
I sing.
conplectĕrer
II sing.
conplecterēris, conplecterēre
III sing.
conplecterētur
I plur.
conplecterēmur
II plur.
conplecteremĭni
III plur.
conplecterentur
PERFECT
I sing.
conplexus, a, um sim
II sing.
conplexus, a, um sis
III sing.
conplexus, a, um sit
I plur.
conplexi, ae, a simus
II plur.
conplexi, ae, a sitis
III plur.
conplexi, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
conplexus, a, um essem
II sing.
conplexus, a, um esses
III sing.
conplexus, a, um esset
I plur.
conplexi, ae, a essemus
II plur.
conplexi, ae, a essetis
III plur.
conplexi, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
conplectĕre
II plur.
conplectimĭni
FUTURO
II sing.
conplectĭtor
III sing.
conplectĭtor
II plur.
III plur.
conplectuntor
INFINITIVE
PRESENT
conplecti
PERFECT
Singular:
conplexus, a, um esse
Plural:
conplexi, ae, a esse
FUTURO
Singular:
conplexūrūm, am, ūm
Plural:
conplexūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENT
conplectens, entis
FUTURO
conplexūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
conplexum
Passivo:
conplexu
GERUNDIO
Genitivo:
conplectendi
Dativo:
conplectendo
Accusativo:
conplectendum
Ablativo:
conplectendo
GERUND
conplectendus, a, um
conplector dep. tr. v. III conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis