cōnītor - Active diathesis
deponent intransitive verb III conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
cōnītor
II sing.
cōnītĕris, cōnītĕre
III sing.
cōnītĭtur
I plur.
cōnītĭmur
II plur.
cōnītimĭni
III plur.
cōnītuntur
IMPERFECT
I sing.
cōnītēbar
II sing.
cōnītebāris, cōnītebāre
III sing.
cōnītebātur
I plur.
cōnītebāmur
II plur.
cōnītebamĭni
III plur.
cōnītebantur
FUTURE
I sing.
cōnītar
II sing.
cōnītēris, cōnītēre
III sing.
cōnītētur
I plur.
cōnītēmur
II plur.
cōnītemĭni
III plur.
cōnītentur
PERFECT
I sing.
conisus o conixus, a, um sum
II sing.
conisus o conixus, a, um es
III sing.
conisus o conixus, a, um est
I plur.
conisi o conixi, ae, a sumus
II plur.
conisi o conixi, ae, a estis
III plur.
conisi o conixi, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
conisus o conixus, a, um eram
II sing.
conisus o conixus, a, um eras
III sing.
conisus o conixus, a, um erat
I plur.
conisi o conixi, ae, a eramus
II plur.
conisi o conixi, ae, a eratis
III plur.
conisi o conixi, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
conisus o conixus, a, um ero
II sing.
conisus o conixus, a, um eris
III sing.
conisus o conixus, a, um erit
I plur.
conisi o conixi, ae, a erimus
II plur.
conisi o conixi, ae, a eritis
III plur.
conisi o conixi, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
cōnītar
II sing.
cōnītāris, cōnītāre
III sing.
cōnītātur
I plur.
cōnītāmur
II plur.
cōnītamĭni
III plur.
cōnītantur
IMPERFECT
I sing.
cōnītĕrer
II sing.
cōnīterēris, cōnīterēre
III sing.
cōnīterētur
I plur.
cōnīterēmur
II plur.
cōnīteremĭni
III plur.
cōnīterentur
PERFECT
I sing.
conisus o conixus, a, um sim
II sing.
conisus o conixus, a, um sis
III sing.
conisus o conixus, a, um sit
I plur.
conisi o conixi, ae, a simus
II plur.
conisi o conixi, ae, a sitis
III plur.
conisi o conixi, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
conisus o conixus, a, um essem
II sing.
conisus o conixus, a, um esses
III sing.
conisus o conixus, a, um esset
I plur.
conisi o conixi, ae, a essemus
II plur.
conisi o conixi, ae, a essetis
III plur.
conisi o conixi, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
cōnītĕre
II plur.
cōnītimĭni
FUTURO
II sing.
cōnītĭtor
III sing.
cōnītĭtor
II plur.
III plur.
cōnītuntor
INFINITIVE
PRESENT
cōnīti
PERFECT
Singular:
conisus o conixus, a, um esse
Plural:
conisi o conixi, ae, a esse
FUTURO
Singular:
conisūrūm o conixūrūm, am, ūm esse
Plural:
conisūros o conixūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
cōnītens, entis
FUTURO
conisūrūs o conixūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
conisum o conixum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
cōnītendi
Dativo:
cōnītendo
Accusativo:
cōnītendum
Ablativo:
cōnītendo
GERUND
cōnītor dep. intr. v. III conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis