concrīmĭnor - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
concrīmĭnor
II sing.
concrīmĭnāris, concrīmĭnāre
III sing.
concrīmĭnātur
I plur.
concrīmĭnāmur
II plur.
concrīmĭnamĭni
III plur.
concrīmĭnantur
IMPERFECT
I sing.
concrīmĭnābar
II sing.
concrīmĭnabāris, concrīmĭnabāre
III sing.
concrīmĭnabātur
I plur.
concrīmĭnabāmur
II plur.
concrīmĭnabamĭni
III plur.
concrīmĭnabantur
FUTURE
I sing.
concrīmĭnābor
II sing.
concrīmĭnabĕris, concrīmĭnabĕre
III sing.
concrīmĭnabĭtur
I plur.
concrīmĭnabĭmur
II plur.
concrīmĭnabimĭni
III plur.
concrīmĭnabuntur
PERFECT
I sing.
concriminatus, a, um sum
II sing.
concriminatus, a, um es
III sing.
concriminatus, a, um est
I plur.
concriminati, ae, a sumus
II plur.
concriminati, ae, a estis
III plur.
concriminati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
concriminatus, a, um eram
II sing.
concriminatus, a, um eras
III sing.
concriminatus, a, um erat
I plur.
concriminati, ae, a eramus
II plur.
concriminati, ae, a eratis
III plur.
concriminati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
concriminatus, a, um ero
II sing.
concriminatus, a, um eris
III sing.
concriminatus, a, um erit
I plur.
concriminati, ae, a erimus
II plur.
concriminati, ae, a eritis
III plur.
concriminati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
concrīmĭner
II sing.
concrīmĭnēris, concrīmĭnēre
III sing.
concrīmĭnētur
I plur.
concrīmĭnēmur
II plur.
concrīmĭnemĭni
III plur.
concrīmĭnentur
IMPERFECT
I sing.
concrīmĭnārer
II sing.
concrīmĭnarēris, concrīmĭnarēre
III sing.
concrīmĭnarētur
I plur.
concrīmĭnarēmur
II plur.
concrīmĭnaremĭni
III plur.
concrīmĭnarentur
PERFECT
I sing.
concriminatus, a, um sim
II sing.
concriminatus, a, um sis
III sing.
concriminatus, a, um sit
I plur.
concriminati, ae, a simus
II plur.
concriminati, ae, a sitis
III plur.
concriminati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
concriminatus, a, um essem
II sing.
concriminatus, a, um esses
III sing.
concriminatus, a, um esset
I plur.
concriminati, ae, a essemus
II plur.
concriminati, ae, a essetis
III plur.
concriminati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
concrīmĭnāre
II plur.
concrīmĭnamĭni
FUTURO
II sing.
concrīmĭnātor
III sing.
concrīmĭnātor
II plur.
III plur.
concrīmĭnantor
INFINITIVE
PRESENT
concrīmĭnāri
PERFECT
Singular:
concriminatus, a, um esse
Plural:
concriminati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
concriminatūrūm, am, ūm esse
Plural:
concriminatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
concrīmĭnans, antis
FUTURO
concriminatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
concriminatum
Passivo:
concriminatu
GERUNDIO
Genitivo:
concrīmĭnandi
Dativo:
concrīmĭnando
Accusativo:
concrīmĭnandum
Ablativo:
concrīmĭnando
GERUND
concrīmĭnandus, a, um
concrīmĭnor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis