PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
concĭpulor
II sing.
concĭpulāris, concĭpulāre
III sing.
concĭpulātur
I plur.
concĭpulāmur
II plur.
concĭpulamĭni
III plur.
concĭpulantur
IMPERFECT
I sing.
concĭpulābar
II sing.
concĭpulabāris, concĭpulabāre
III sing.
concĭpulabātur
I plur.
concĭpulabāmur
II plur.
concĭpulabamĭni
III plur.
concĭpulabantur
FUTURE
I sing.
concĭpulābor
II sing.
concĭpulabĕris, concĭpulabĕre
III sing.
concĭpulabĭtur
I plur.
concĭpulabĭmur
II plur.
concĭpulabimĭni
III plur.
concĭpulabuntur
PERFECT
I sing.
concipulatus, a, um sum
II sing.
concipulatus, a, um es
III sing.
concipulatus, a, um est
I plur.
concipulati, ae, a sumus
II plur.
concipulati, ae, a estis
III plur.
concipulati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
concipulatus, a, um eram
II sing.
concipulatus, a, um eras
III sing.
concipulatus, a, um erat
I plur.
concipulati, ae, a eramus
II plur.
concipulati, ae, a eratis
III plur.
concipulati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
concipulatus, a, um ero
II sing.
concipulatus, a, um eris
III sing.
concipulatus, a, um erit
I plur.
concipulati, ae, a erimus
II plur.
concipulati, ae, a eritis
III plur.
concipulati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
concĭpuler
II sing.
concĭpulēris, concĭpulēre
III sing.
concĭpulētur
I plur.
concĭpulēmur
II plur.
concĭpulemĭni
III plur.
concĭpulentur
IMPERFECT
I sing.
concĭpulārer
II sing.
concĭpularēris, concĭpularēre
III sing.
concĭpularētur
I plur.
concĭpularēmur
II plur.
concĭpularemĭni
III plur.
concĭpularentur
PERFECT
I sing.
concipulatus, a, um sim
II sing.
concipulatus, a, um sis
III sing.
concipulatus, a, um sit
I plur.
concipulati, ae, a simus
II plur.
concipulati, ae, a sitis
III plur.
concipulati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
concipulatus, a, um essem
II sing.
concipulatus, a, um esses
III sing.
concipulatus, a, um esset
I plur.
concipulati, ae, a essemus
II plur.
concipulati, ae, a essetis
III plur.
concipulati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
concĭpulāre
II plur.
concĭpulamĭni
FUTURO
II sing.
concĭpulātor
III sing.
concĭpulātor
II plur.
III plur.
concĭpulantor
PARTICIPIO
PERFECT
concipulatus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
concĭpulāri
PERFECT
Singular:
concipulatus, a, um esse
Plural:
concipulati, ae, a esse
FUTURO
concipulatum esse
GERUND
concĭpulandus, a, um
SUPIN
concipulatu
View the active form of this verb
concĭpulor tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis