PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
concĭlĭor
II sing.
concĭlĭāris, concĭlĭāre
III sing.
concĭlĭātur
I plur.
concĭlĭāmur
II plur.
concĭlĭamĭni
III plur.
concĭlĭantur
IMPERFECT
I sing.
concĭlĭābar
II sing.
concĭlĭabāris, concĭlĭabāre
III sing.
concĭlĭabātur
I plur.
concĭlĭabāmur
II plur.
concĭlĭabamĭni
III plur.
concĭlĭabantur
FUTURE
I sing.
concĭlĭābor
II sing.
concĭlĭabĕris, concĭlĭabĕre
III sing.
concĭlĭabĭtur
I plur.
concĭlĭabĭmur
II plur.
concĭlĭabimĭni
III plur.
concĭlĭabuntur
PERFECT
I sing.
conciliatus, a, um sum
II sing.
conciliatus, a, um es
III sing.
conciliatus, a, um est
I plur.
conciliati, ae, a sumus
II plur.
conciliati, ae, a estis
III plur.
conciliati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
conciliatus, a, um eram
II sing.
conciliatus, a, um eras
III sing.
conciliatus, a, um erat
I plur.
conciliati, ae, a eramus
II plur.
conciliati, ae, a eratis
III plur.
conciliati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
conciliatus, a, um ero
II sing.
conciliatus, a, um eris
III sing.
conciliatus, a, um erit
I plur.
conciliati, ae, a erimus
II plur.
conciliati, ae, a eritis
III plur.
conciliati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
concĭlĭer
II sing.
concĭlĭēris, concĭlĭēre
III sing.
concĭlĭētur
I plur.
concĭlĭēmur
II plur.
concĭlĭemĭni
III plur.
concĭlĭentur
IMPERFECT
I sing.
concĭlĭārer
II sing.
concĭlĭarēris, concĭlĭarēre
III sing.
concĭlĭarētur
I plur.
concĭlĭarēmur
II plur.
concĭlĭaremĭni
III plur.
concĭlĭarentur
PERFECT
I sing.
conciliatus, a, um sim
II sing.
conciliatus, a, um sis
III sing.
conciliatus, a, um sit
I plur.
conciliati, ae, a simus
II plur.
conciliati, ae, a sitis
III plur.
conciliati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
conciliatus, a, um essem
II sing.
conciliatus, a, um esses
III sing.
conciliatus, a, um esset
I plur.
conciliati, ae, a essemus
II plur.
conciliati, ae, a essetis
III plur.
conciliati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
concĭlĭāre
II plur.
concĭlĭamĭni
FUTURO
II sing.
concĭlĭātor
III sing.
concĭlĭātor
II plur.
III plur.
concĭlĭantor
PARTICIPIO
PERFECT
conciliatus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
concĭlĭāri
PERFECT
Singular:
conciliatus, a, um esse
Plural:
conciliati, ae, a esse
FUTURO
conciliatum esse
GERUND
concĭlĭandus, a, um
SUPIN
conciliatu
View the active form of this verb
concĭlĭor tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis