auspĭcor - Active diathesis
deponent transitive and intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
auspĭcor
II sing.
auspĭcāris, auspĭcāre
III sing.
auspĭcātur
I plur.
auspĭcāmur
II plur.
auspĭcamĭni
III plur.
auspĭcantur
IMPERFECT
I sing.
auspĭcābar
II sing.
auspĭcabāris, auspĭcabāre
III sing.
auspĭcabātur
I plur.
auspĭcabāmur
II plur.
auspĭcabamĭni
III plur.
auspĭcabantur
FUTURE
I sing.
auspĭcābor
II sing.
auspĭcabĕris, auspĭcabĕre
III sing.
auspĭcabĭtur
I plur.
auspĭcabĭmur
II plur.
auspĭcabimĭni
III plur.
auspĭcabuntur
PERFECT
I sing.
auspicatus, a, um sum
II sing.
auspicatus, a, um es
III sing.
auspicatus, a, um est
I plur.
auspicati, ae, a sumus
II plur.
auspicati, ae, a estis
III plur.
auspicati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
auspicatus, a, um eram
II sing.
auspicatus, a, um eras
III sing.
auspicatus, a, um erat
I plur.
auspicati, ae, a eramus
II plur.
auspicati, ae, a eratis
III plur.
auspicati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
auspicatus, a, um ero
II sing.
auspicatus, a, um eris
III sing.
auspicatus, a, um erit
I plur.
auspicati, ae, a erimus
II plur.
auspicati, ae, a eritis
III plur.
auspicati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
auspĭcer
II sing.
auspĭcēris, auspĭcēre
III sing.
auspĭcētur
I plur.
auspĭcēmur
II plur.
auspĭcemĭni
III plur.
auspĭcentur
IMPERFECT
I sing.
auspĭcārer
II sing.
auspĭcarēris, auspĭcarēre
III sing.
auspĭcarētur
I plur.
auspĭcarēmur
II plur.
auspĭcaremĭni
III plur.
auspĭcarentur
PERFECT
I sing.
auspicatus, a, um sim
II sing.
auspicatus, a, um sis
III sing.
auspicatus, a, um sit
I plur.
auspicati, ae, a simus
II plur.
auspicati, ae, a sitis
III plur.
auspicati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
auspicatus, a, um essem
II sing.
auspicatus, a, um esses
III sing.
auspicatus, a, um esset
I plur.
auspicati, ae, a essemus
II plur.
auspicati, ae, a essetis
III plur.
auspicati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
auspĭcāre
II plur.
auspĭcamĭni
FUTURO
II sing.
auspĭcātor
III sing.
auspĭcātor
II plur.
III plur.
auspĭcantor
INFINITIVE
PRESENT
auspĭcāri
PERFECT
Singular:
auspicatus, a, um esse
Plural:
auspicati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
auspicatūrūm, am, ūm esse
Plural:
auspicatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
auspĭcans, antis
FUTURO
auspicatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
auspicatum
Passivo:
auspicatu
GERUNDIO
Genitivo:
auspĭcandi
Dativo:
auspĭcando
Accusativo:
auspĭcandum
Ablativo:
auspĭcando
GERUND
auspĭcandus, a, um
auspĭcor dep. tr. and intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis