DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
apprĕcor
II sing.
apprĕcāris, apprĕcāre
III sing.
apprĕcātur
I plur.
apprĕcāmur
II plur.
apprĕcamĭni
III plur.
apprĕcantur
IMPERFECT
I sing.
apprĕcābar
II sing.
apprĕcabāris, apprĕcabāre
III sing.
apprĕcabātur
I plur.
apprĕcabāmur
II plur.
apprĕcabamĭni
III plur.
apprĕcabantur
FUTURE
I sing.
apprĕcābor
II sing.
apprĕcabĕris, apprĕcabĕre
III sing.
apprĕcabĭtur
I plur.
apprĕcabĭmur
II plur.
apprĕcabimĭni
III plur.
apprĕcabuntur
PERFECT
I sing.
apprecatus, a, um sum
II sing.
apprecatus, a, um es
III sing.
apprecatus, a, um est
I plur.
apprecati, ae, a sumus
II plur.
apprecati, ae, a estis
III plur.
apprecati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
apprecatus, a, um eram
II sing.
apprecatus, a, um eras
III sing.
apprecatus, a, um erat
I plur.
apprecati, ae, a eramus
II plur.
apprecati, ae, a eratis
III plur.
apprecati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
apprecatus, a, um ero
II sing.
apprecatus, a, um eris
III sing.
apprecatus, a, um erit
I plur.
apprecati, ae, a erimus
II plur.
apprecati, ae, a eritis
III plur.
apprecati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
apprĕcer
II sing.
apprĕcēris, apprĕcēre
III sing.
apprĕcētur
I plur.
apprĕcēmur
II plur.
apprĕcemĭni
III plur.
apprĕcentur
IMPERFECT
I sing.
apprĕcārer
II sing.
apprĕcarēris, apprĕcarēre
III sing.
apprĕcarētur
I plur.
apprĕcarēmur
II plur.
apprĕcaremĭni
III plur.
apprĕcarentur
PERFECT
I sing.
apprecatus, a, um sim
II sing.
apprecatus, a, um sis
III sing.
apprecatus, a, um sit
I plur.
apprecati, ae, a simus
II plur.
apprecati, ae, a sitis
III plur.
apprecati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
apprecatus, a, um essem
II sing.
apprecatus, a, um esses
III sing.
apprecatus, a, um esset
I plur.
apprecati, ae, a essemus
II plur.
apprecati, ae, a essetis
III plur.
apprecati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
apprĕcāre
II plur.
apprĕcamĭni
FUTURO
II sing.
apprĕcātor
III sing.
apprĕcātor
II plur.
III plur.
apprĕcantor
INFINITIVE
PRESENT
apprĕcāri
PERFECT
Singular:
apprecatus, a, um esse
Plural:
apprecati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
apprecatūrūm, am, ūm esse
Plural:
apprecatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
apprĕcans, antis
FUTURO
apprecatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
apprecatum
Passivo:
apprecatu
GERUNDIO
Genitivo:
apprĕcandi
Dativo:
apprĕcando
Accusativo:
apprĕcandum
Ablativo:
apprĕcando
GERUND
apprĕcandus, a, um
apprĕcor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis