ancillor - Active diathesis
deponent intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
ancillor
II sing.
ancillāris, ancillāre
III sing.
ancillātur
I plur.
ancillāmur
II plur.
ancillamĭni
III plur.
ancillantur
IMPERFECT
I sing.
ancillābar
II sing.
ancillabāris, ancillabāre
III sing.
ancillabātur
I plur.
ancillabāmus
II plur.
ancillabamĭni
III plur.
ancillantur
FUTURE
I sing.
ancillābor
II sing.
ancillabĕris, ancillabĕre
III sing.
ancillabĭtur
I plur.
ancillabĭmur
II plur.
ancillabimĭni
III plur.
ancillabuntur
PERFECT
I sing.
ancillatus, a, um sum
II sing.
ancillatus, a, um es
III sing.
ancillatus, a, um est
I plur.
ancillati, ae, a sumus
II plur.
ancillati, ae, a estis
III plur.
ancillati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
ancillatus, a, um eram
II sing.
ancillatus, a, um eras
III sing.
ancillatus, a, um erat
I plur.
ancillati, ae, a eramus
II plur.
ancillati, ae, a eratis
III plur.
ancillati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
ancillatus, a, um ero
II sing.
ancillatus, a, um eris
III sing.
ancillatus, a, um erit
I plur.
ancillati, ae, a erimus
II plur.
ancillati, ae, a eritis
III plur.
ancillati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
anciller
II sing.
ancillēris, ancillēre
III sing.
ancillētur
I plur.
ancillēmur
II plur.
ancillemĭni
III plur.
ancillentur
IMPERFECT
I sing.
ancillārer
II sing.
ancillarēris, ancillarēre
III sing.
ancillarētur
I plur.
ancillāremur
II plur.
ancillaremĭni
III plur.
ancillarentur
PERFECT
I sing.
ancillatus, a, um sim
II sing.
ancillatus, a, um sis
III sing.
ancillatus, a, um sit
I plur.
ancillati, ae, a simus
II plur.
ancillati, ae, a sitis
III plur.
ancillati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
ancillatus, a, um essem
II sing.
ancillatus, a, um esses
III sing.
ancillatus, a, um esset
I plur.
ancillati, ae, a essemus
II plur.
ancillati, ae, a essetis
III plur.
ancillati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
ancillāre
II plur.
ancillamĭni
FUTURO
II sing.
ancillātor
III sing.
ancillātor
II plur.
III plur.
ancillantor
INFINITIVE
PRESENT
ancillāri
PERFECT
Singular:
ancillatus, a, um esse
Plural:
ancillati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
ancillatūrūm, am, ūm esse
Plural:
ancillatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
ancillans, antis
FUTURO
ancillatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
ancillatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
ancillandi
Dativo:
ancillando
Accusativo:
ancillandum
Ablativo:
ancillando
GERUND
ancillor dep. intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis