advĕnĕror - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
advĕnĕror
II sing.
advĕnĕrāris, advĕnĕrāre
III sing.
advĕnĕrātur
I plur.
advĕnĕrāmur
II plur.
advĕnĕramĭni
III plur.
advĕnĕrantur
IMPERFECT
I sing.
advĕnĕrābar
II sing.
advĕnĕrabāris, advĕnĕrabāre
III sing.
advĕnĕrabātur
I plur.
advĕnĕrabāmur
II plur.
advĕnĕrabamĭni
III plur.
advĕnĕrabantur
FUTURE
I sing.
advĕnĕrābor
II sing.
advĕnĕrabĕris, advĕnĕrabĕre
III sing.
advĕnĕrabĭtur
I plur.
advĕnĕrabĭmur
II plur.
advĕnĕrabimĭni
III plur.
advĕnĕrabuntur
PERFECT
I sing.
adveneratus, a, um sum
II sing.
adveneratus, a, um es
III sing.
adveneratus, a, um est
I plur.
advenerati, ae, a sumus
II plur.
advenerati, ae, a estis
III plur.
advenerati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
adveneratus, a, um eram
II sing.
adveneratus, a, um eras
III sing.
adveneratus, a, um erat
I plur.
advenerati, ae, a eramus
II plur.
advenerati, ae, a eratis
III plur.
advenerati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
adveneratus, a, um ero
II sing.
adveneratus, a, um eris
III sing.
adveneratus, a, um erit
I plur.
advenerati, ae, a erimus
II plur.
advenerati, ae, a eritis
III plur.
advenerati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
advĕnĕrer
II sing.
advĕnĕrēris, advĕnĕrēre
III sing.
advĕnĕrētur
I plur.
advĕnĕrēmur
II plur.
advĕnĕremĭni
III plur.
advĕnĕrentur
IMPERFECT
I sing.
advĕnĕrārer
II sing.
advĕnĕrarēris, advĕnĕrarēre
III sing.
advĕnĕrarētur
I plur.
advĕnĕrarēmur
II plur.
advĕnĕraremĭni
III plur.
advĕnĕrarentur
PERFECT
I sing.
adveneratus, a, um sim
II sing.
adveneratus, a, um sis
III sing.
adveneratus, a, um sit
I plur.
advenerati, ae, a simus
II plur.
advenerati, ae, a sitis
III plur.
advenerati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
adveneratus, a, um essem
II sing.
adveneratus, a, um esses
III sing.
adveneratus, a, um esset
I plur.
advenerati, ae, a essemus
II plur.
advenerati, ae, a essetis
III plur.
advenerati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
advĕnĕrāre
II plur.
advĕnĕramĭni
FUTURO
II sing.
advĕnĕrātor
III sing.
advĕnĕrātor
II plur.
III plur.
advĕnĕrantor
INFINITIVE
PRESENT
advĕnĕrāri
PERFECT
Singular:
adveneratus, a, um esse
Plural:
advenerati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
adveneratūrūm, am, ūm esse
Plural:
adveneratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
advĕnĕrans, antis
FUTURO
adveneratūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
adveneratum
Passivo:
adveneratu
GERUNDIO
Genitivo:
advĕnĕrandi
Dativo:
advĕnĕrando
Accusativo:
advĕnĕrandum
Ablativo:
advĕnĕrando
GERUND
advĕnĕrandus, a, um
advĕnĕror dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis